Mustafa PAÇAL

mustafapacal@hotmail.com



Bookmark and Share

SENDİKAL HAKLARIN ANKARA KRİTERLERİ OLMAZ…


29.09.2012 - Bu Yazı 3099 Kez Okundu.
Yorum : 0 - Onay Bekleyenler : 0

Geçtiğimiz hafta Perşembe günü Türk-İş,Hak-İş,TİSK ve TOBB başkanları ile Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanı Faruk Çelik, Başbakanla bir araya gelerek sendikal hakları yeniden düzenleyen Toplu İş İlişkileri Yasası (TİİY) tasarısı üzerinde taraflar arasında anlaşmaya vardıklarını ve Ekim ayında açılacak TBMM’nin gündemine tasarının öncelikle getirileceği konusunu, kamuoyuna açıkladılar.

Basına yansıdığı kadar ile anlayabildiğim, tasarı içinde sosyal taraflar arasında kritik tartışmalara neden olan işkolu sayısı ve barajı konusunda taraflar arasında anlaşma sağlanmış olmasıydı.

Bu durumu biraz açalım; halen yürürlükte olan sendika yasalarına göre bir sendikanın, bir işyerinde veya işletmede toplu iş sözleşmesi yetkisi alabilmesi için, o işkolunda çalışan işçilerin %10’nunu ve işyeri ve işletmede ise %50+1’ni örgütlemesi gerekiyor.

Türkiye’de halen geçerli olan işkolu sayıları ile barajları ILO standartları ile çelişkili ve uyumsuz düzenlemelerdi ve tarafların en çok tartıştığı konuların başında geliyordu.

Yeni anlaşmaya göre tasarıda bu baraj oranları ilk dört yıl için %1’e,sonraki iki yıl için %2’ye ve sonrası için %3’e düşürülmesi öngörülüyor.

Bu arada bu sorunla ilgili diğer bir sorunda bu barajlara bağlı olarak halen 28 olan işkolu sayısının, yeni tasarı 21’e düşürülmesi idi.
Şimdi getirilen yeni düzenlemeyle, işkolu sayısı 21 olursa ki burada %3’lük baraj,eskisine oranla daha yüksek anlamına geliyor.
Sendikalara barajların düşük olacağı 4 ve 2 yıl içinde hızla örgütlenin deniliyor.

Ancak bu verili koşullarda örgütlenmenin zorlukları orta iken getirilen bu düzenlemeler sendikalara “deli gömleği” giydirmeleri anlamına geliyor.
Oysaki Türkiye’nin imzaladığı ILO sözleşmeleri ile Avrupe Sosyal Şartı çalışanların örgütlenme,toplu pazarlık haklarına erişiminde herhangi barajı öngörmüyor. 

Evet,bu tasarı, üzerinde sosyal tarafların uzunca bir süredir tartıştığı bir konuydu.

Bir türlü anlaşma sağlanamıyordu.

Özellikle sendikaların toplu iş sözleşmesi yetkisi almalarını düzenleyen maddeler anlaşmazlık konularının başında geliyordu.

Hükümette, topu sosyal taraflara atıyor,Başbakan ise her defasında “anlaşın öyle gelin” diyen bir tutum içinde davranıyordu.

Başbakan,bakan ve sosyal tarafların “anlaştık” dedikleri tasarının içeriğini kısaca bir hatırlamakta fayda var.

Tasarı sendikal hak ve özgürlükler alanında, ne Türkiye’nin imzalamış olduğu ILO sözleşmelerini karşılamakta ve nede AB/Türkiye müzakerelerinde “Sosyal haklar” dosyasının müzakereye açılmasının şartını ortadan kaldıracak yeterli ölçülere sahip bulunmakta idi.
Bu tasarı işçilerin sendikalara üye olmasında noter şartını kaldırmak,toplu sözleşme yapabilmek için işkolu ve işyeri üye barajında, tedrici iyileşmeleri getirmenin yanı sıra kısmen kimi sendikal faaliyetlerin serbestleşmesine sınırlı olanaklar sağlamakla olan yasal düzenlemeleri içeriyordu.

Şimdi son gelişmeye bakacak olursak,bu tabloyu gören herkes sanacak ki sendikal hak ve özgürlükler yalnızca hükümet ve sosyal tarafların kendi aralarında anlaşarak çözebilecekleri bir sorun,Eh onlarda bir araya geldi el sıkıştı ve sorun çözüldü diye hayra yoracaklar gibi bir görüntü yansıyor, kamuoyu ekranına.

Oysaki sendikal haklar ve özgürlükler sorunu, Türkiye’nin demokratikleşme ve insan hakları sorunun bir parçası olarak, öyle kapalı kapıların arkasında anlaştık demeyle çözülecek sorun olarak görülmüyor ve görülmemeli de.

Yukarıda belirttiğim gibi sendikal haklar alanında Türkiye, 12 Eylül askeri darbesinde bu yana, hep ILO tarafından sorunlu ülkeler kategorisine alındı.

Çünkü,12 Eylül askeri darbesiyle sınırlı olan sendikal haklar daha da geriye götürülmüş ve sendikal hareket, hem devletin ve hükümetlerin ve hem de kimi işverenlerin baskısı altına alınmıştı.

Şimdi gündeme getirilen yeni yasa tasarısının tartışılması sırasında başta TOBB gibi işveren kuruluşları olmak üzere, tasarı ile getirilmek istenen sınırlı sendikal haklara bile itiraz edecekler ve kanımca meclis görüşmeleri sırasında da itirazlarını sürdürerek, tasarının mümkün olduğu kadar sınırlı iyileşmeler getirmesi için lobi faaliyetinde bulunacakları görülüyor.İşte bu durumda sendikal haklara da Ankara kriterleri diye bir ölçü ortaya çıkacak bu kabul edilemez bir durumdur. 
Halbuki, bugünün dünyasında rekabet gücü yüksek tüm ekonomilere sahip ülkelere baktığımızda, demokratik,sendikal ve sosyal hakların gelişmiş olduğunu görmekteyiz.

Bu arada Türkiye’nin ILO standartları bakımından sendikal ve sosyal haklar alanında sorunlu ülkeler arasında bulunması,kimi iş çevreleri için küresel rekabet bakımından avantajlı görülüyor olabilir.

Ancak bu durum bizi rekabette avantajlı duruma getirmiyor.
Dünyanın 17.büyük ekonomisine sahibiz, ancak dünya ekonomik rekabet sıralamasında 50.sıranın bir altına iniyoruz ve bir üstüne çıkıyoruz.

Ekonomik rekabet alanında Çin gibi ülkelerin değil, nitelikli işgücüne sahip ve çalışanların haklarını geliştirmiş ülkelerin örnek alınması herkesin yararınadır diye düşünenlerdenim. 

Diğer yandan,aynı iş çevreleri sıra ekonomik ve ticari ilişliklere geldiğinde baş tacı yaptıklar AB kriterlerini,sıra sendikal haklara,demokratik haklara gelince umursamaz oluyorlar.

Evet,Türkiye dünyanın 17.,Avrupa’nın 6. büyük ekonomisine sahip bir ülke ancak, ILO standartlarına göre sendikal ve sosyal haklar bakımından kimi Afrika ülkeleri ile aynı hizada bulunuyor.

Bu bakımda Başbakan,bakan ve sendika liderlerinin anlaştık demesiyle sendikal haklar alanında bulunan mevcut sorunlar çözülmüş ve küreselleşen rekabette durumumuz iyileşmiş olmuyor.

Onun için AB’ne aday,ILO sözleşmelerinin tarafı olmuş bir ülkenin hükümeti, sendikal ve sosyal haklar alanında elbette sosyal tarafların görüşünü almalı, ancak bu alınan görüşler ile ILO ve AB kriterleri arasında bir uyum olmasına da özen göstermesi gerekmiyor mu? 
Bence çok gerekiyor…

Diğer yandan sendikal hareketinde,ILO standartlarının kendi yararlarına olduğu açıkken,bu ölçünün daha gerisinde bir duruma razı olmaları ayrı bir sorunu oluşturuyor.
Galiba asıl sorunda bu… 

Facebook Yorumları

reklam
27.1.2017
Kabile devletine doğru...
26.9.2016
Altanlar ve adaletsizliğin son otuz saati…
24.6.2016
Deve kuşu…
17.6.2016
Erdoğan’a rağmen demokrasiyi kazanmak…
10.6.2016
Hoş geldin TAKRİR-İ SÜKÛN…
3.6.2016
Biz yokuz “o” var…
26.5.2016
Yeni muhalefet tarzı …
20.5.2016
CHP bu suça ortak olmamalı…
29.4.2016
Hukuksuz devlet, muhalefetsiz meclis ve dindar anayasa…
22.4.2016
Modern dünyadan kopuyoruz
25.3.2016
Reza’nın laneti…
18.3.2016
Bu durumdan nasıl çıkacağız
10.3.2016
‘Uymuyorum, uymuyorsunuz’
3.3.2016
Tek kişilik devlet…
25.2.2016
Bu da sizin 28 Şubat’ınız…
18.2.2016
Kiralık işçilik ve Ali Koç’un kapitalizm eleştirisi…
11.2.2016
Kişisel verilerin korunması yasası Meclis’te…
4.2.2016
Alaturka tipi anayasa arayışı…
29.1.2016
Müzakere siyaseti…
21.1.2016
İnsaf…
14.1.2016
Ekonomi de tosladı…
7.1.2016
Yeniden barış, yeniden çözüm…
31.12.2015
Özyönetim tartışması ve cinnet hâli…
24.12.2015
Dış politikanın sefaleti…
17.12.2015
Az demokrasiyle çok ekonomi olmaz
11.12.2015
Duvara konuşmak…
3.12.2015
Başımıza daha neler gelecek bilen var mı
26.11.2015
Sadece bir uçak düşürülmedi…
19.11.2015
Asgari ücret siyaseti…
12.11.2015
Erdoğan’ın iktidarı ‘istikrar’ için yeterli mi
5.11.2015
…yoksa yönetemezler
29.10.2015
HDP son kararım…
22.10.2015
Ya da ‘Beyaz Toros’…
16.10.2015
Başbakan’ın bildiği bombacılar…
8.10.2015
Devlettir aslında yerlerde sürüklenen…
1.10.2015
Ekonomi cadı kazanı gibi…
25.9.2015
1 Kasım seçimi, bir proje…
17.9.2015
Erdoğan bizi aldığı yere geri getirdi…
10.9.2015
Erdoğan’ın kanlı kumarı…
3.9.2015
90’lı yılların yeni versiyonu…
27.8.2015
Terör ekonomisi…
20.8.2015
Bindik bir alamete…
13.8.2015
Öldürmeyin…
6.8.2015
AYM’den sendikal haklara destek…
30.7.2015
Önce Devlet sonra Bahçeli oldu
23.7.2015
‘Suruç düştü’
16.7.2015
Ders gibi karar…
9.7.2015
Taverna ekonomisi ve SYRİZA
2.7.2015
Yeni hükümetten beklentiler…
25.6.2015
Omurga parti…
18.6.2015
CHP + MHP + HDP hükümeti bekleniyor
11.6.2015
Yeni dönemin siyaseti…
4.6.2015
Bu sefer HDP…
28.5.2015
Direnişten, değişime Renault deneyimi…
21.5.2015
HDP ve Reno işçileri
30.4.2015
HDP Meclis’te olmalı…
23.4.2015
Yüzyıllık acı: Ermeni Soykırımı…
16.4.2015
1 Mayıs siyaseti…
9.4.2015
İş cinayetleri önlenebilecek mi
02.04.2015
Meksika tipi başkan…
26.03.2015
Eğitimde tam çuvalladık
19.03.2015
Umutlar yine başka bahara kaldı…
26.02.2015
Mevsimlik tarım işçileri…
19.02.2015
Bu ne hâl = OHAL !
12.02.2015
HDP’nin kumarı ve manifestom…
05.02.2015
Patrona kıyak, işçiye yasak…
29.01.2015
Sendikal istatistiklerin söyledikleri…
22.01.2015
İşsizlik sorununa bakış…
15.01.2015
Charlie Ebdo dersleri…
09.01.2015
Ekonomi ve reel ücretler…
01.01.2015
2014 kayıp yıl…
25.12.2014
Ekonomik hukuk devleti ve AB…
18.12.2014
‘Düşmanlık iklimi’
11.12.2014
‘Askerî ücret’
04.12.2014
Soma cehennemi...
27.11.2014
Küresel adaletsizlik artıyor
20.11.2014
Güvenli çalışma, güvenli yaşam istiyoruz...
13.11.2014
'Algı ekonomisi'
06.11.2014
Yeni(k) Türkiye...
30.10.2014
İşsizlik/ yoksulluk sarmalı...
23.10.2014
Sıkıyönetim devleti ve ekonomisi...
16.10.2014
Ekonominin gerçek önceliği ne
09.10.2014
AB ‘ileri değil geri gittiniz’ dedi
02.10.2014
Umut kapısı..
25.09.2014
U dönüşü...
18.09.2014
Sendikal ayrımcılık hukuki değil...
11.09.2014
Batsın böyle işçilik...
04.09.2014
Davutoğlu’na inanmak istiyorum..
28.08.2014
'Orta sınıf tuzağı' ve CHP
21.08.2014
Türkiye ekonomisi üçlü risk altında...
14.08.2014
Umutsuzluğu seçtik...
07.08.2014
Ekmel Bey neden desteklenmeli...
31.07.2014
Seçimin ekonomi-politiği...
24.07.2014
Erdoğan seçilemezse neler olabilir
17.07.2014
Cumhurbaşkanı adaylarına soruyorum...
03.07.2014
Taşeron işçilerinin umudu Meclis’te...
26.06.2014
Yeni sendikal alıştırmalar...
19.06.2014
Sendika (2)
13.06.2014
Sendika...
05.06.2014
#taşeronizm
29.05.2014
Sosyal çürüme ve taşeron işçileri
22.05.2014
Ucuz hayatlar ülkesi...
16.05.2014
Soma ölüm çukuru...
08.05.2014
Ekonominin demokrasiyle alışverişi...
10.04.2014
Ekonomide de soğuk savaş yıllarına dönüş...
06.03.2014
Mevsimsel zıtlıklar...
27.02.2014
AB müzakereleri duruyor gibi...
20.02.2014
Kırık ekonomi...
13.02.2014
Sağlam otorite...
06.02.2014
Gıda tüketiminde küresel adalet arayışı...
30.01.2014
Türkiye’nin ekonomik politiği...
16.01.2014
Kamu ihaleleri, yolsuzluk ve şeffaflık...
09.01.2014
Savaş ve seçim ekonomisi...
03.01.2014
Asimetrik devlet...
26.12.2013
Araştırma görevlileri YÖK kıskacında...
19.12.2013
Ev eksenli çalışma...
12.12.2013
Asgari ücret...
05.12.2013
KOBİ’ler ve sosyal inovasyon
28.11.2013
Çocuklar için...
21.11.2013
Özel dershaneler...
14.11.2013
Öğrenci evleri yahut KOBİ’lerin denetimi...
07.11.2013
KOBİ’ler sosyal sorun alanı...
31.10.2013
A-sosyal Türkiye...
24.10.2013
Ortadoğu siyaseti yeniden kuruluyor
17.10.2013
Dünya Gıda Günü ardından...
10.10.2013
Kıdem tazminatı
03.10.2013
Daha fazlası olmalıydı...
26.09.2013
Sosyal diyalog ve Çalışma Meclisi...
19.09.2013
İstihdamda ulusal strateji ne demek
12.09.2013
Değerli yalnızlıktan çıkış yolu...
05.09.2013
Velev ki, Amerikalı işçi de olsanız...
29.08.2013
Başbakan hâlen bir umut olabilir mi
22.08.2013
Düzgün ve yeşil işler yaratmak...
15.08.2013
İşçiler Aşk Gemisi’nde ölünce...
08.08.2013
Demokratik ekonomi yönetimi...
01.08.2013
Yeni olan ‘demokratik ekonomi’
25.07.2013
Ucuz emek ekonomisi
18.07.2013
#direnyenianayasa
11.07.2013
Camp David darbesi mi
04.07.2013
Acı söz...
27.06.2013
Avrupa’ya karşı oryantalist diklenme...
20.06.2013
Demokrasi ve Gezi dersleri...
13.06.2013
Gezinin ekonomi/politiği
05.06.2013
Başlarken
30.05.2013
İşçiler neden greve çık(a)madılar
10.05.2013
Hem barış ve hem de demokrasi birlikte anlamlı...
31.01.2013
Müzakerelerin üçüncü tarafı olmak…
09.01.2013
Artık barış istiyoruz çünkü bedelini ödedik
21.12.2012
Taraf yoluna devam ediyor hala...
10.12.2012
Solun demokrasi ile ilişkisi...
18.11.2012
Neo-liberalizme karşı neo-demokrasi
08.11.2012
Yönetim yöntemlerinde devrimci dönüşüm gerekli
29.09.2012
SENDİKAL HAKLARIN ANKARA KRİTERLERİ OLMAZ…
06.09.2012
Yeni umutlar ve yeni yollar...
01.06.2012
1 MAYIS 2077'de neler olacak!
05.04.2012
TÜRKİYE’NİN STRATEJİK SEÇİMLERİ…
07.02.2012
Devrimcilikten demokratlığa uzun ince bir yol
06.01.2012
Kapitalizme soldan farklı müdahale olamaz mı? (1)
22.11.2011
OLAYLARA ÜÇÜNCÜ GÖZLE BAKMAK…
0 0
ÖNEMLİ NOT: Bu sayfalarda yayınlanan okur yorumları okuyucuların kendilerine ait görüşlerdir. Yazılan yorumlardan MARMARA YEREL HABER GAZETESİ veya duzceyerelhaber.com hiçbir şekilde sorumlu tutulamaz.
GÜNÜN YAZARLARI
Günün Yazarları